De hete periode die er heeft geheerst laat zijn sporen na. De dahlia, die van oorsprong op 1500 meter hoogte groeit in Mexico, is die temperatuur niet gewend. Als de dagtemperatuur 30 plus is dan reageert de plant daarop.
Knollen maken moeilijker nieuwe uitlopers en bestaande uitlopers groeien weinig terwijl ze wel al bloemknoppen maken. Dan ontstaan er korte stelen. Ook stekken zijn vertraagd in de ontwikkeling en er is voldoende vocht nodig om ze door de warme periode heen te halen.
Aan dit soort extremen is niets te doen, de natuur is niet te beïnvloeden en gaat zijn gang. Op een tuinvlak waar 50 dahlia’s zijn geplant zien we een verlies van 14 planten door de hitte. Knollen die niet aanslaan en stekken die het niet overleven.
De dahlia’s die wel overleven zijn echte krachtpatsers. Vaak ook soorten die in de 20e eeuw en later zijn gekweekt.
Dat is dan ook de uitdaging van de kwekers. Nieuwe soorten die zich beter kunnen aanpassen aan de toenemende extremen in het weer zijn nodig voor de lange termijn. En het kost tijd om dat voor elkaar te krijgen. Maar wij zijn overtuigd dat de dahlia altijd zal blijven.